Yumuşak Teknoloji Rehberi Yazılar

Bir Defter Sayfasında Başlayan Hikâye Bugün yine defterimi açtım. Kayseri’nin akşamları erken çöken o soğuk havası camdan içeri sızarken, içimde garip bir ağırlık var. Ne tam adını koyabiliyorum ne de yok sayabiliyorum. Sanki bir şey yaklaşmış gibi… sessiz, ağır ve kaçınılmaz. Bir süredir araştırdığım bir konu var: Kolon kanseri 4. evre ölüm belirtileri nelerdir? Bu cümleyi ilk kez yazarken elim titremişti. Çünkü insan böyle bir şeyi yazarken bile kendi içinden bir şeylerin kırıldığını hissediyor. Sadece tıbbi bir merak değil bu; daha çok bir yüzleşme gibi. Defterimde sayfalar arasında dolaşırken, son birkaç haftadır yaşadıklarımı hatırlıyorum. Sanki hayatım ikiye bölünmüş gibi. Öncesi…

Bir Defter Sayfasında Başlayan Hikâye Bugün yine defterimi açtım. Kayseri’nin akşamları erken çöken o soğuk havası camdan içeri sızarken, içimde garip bir ağırlık var. Ne tam adını koyabiliyorum ne de yok sayabiliyorum. Sanki bir şey yaklaşmış gibi… sessiz, ağır ve kaçınılmaz. Bir süredir araştırdığım bir konu var: Kolon kanseri 4. evre ölüm belirtileri nelerdir? Bu cümleyi ilk kez yazarken elim titremişti. Çünkü insan böyle bir şeyi yazarken bile kendi içinden bir şeylerin kırıldığını hissediyor. Sadece tıbbi bir merak değil bu; daha çok bir yüzleşme gibi. Defterimde sayfalar arasında dolaşırken, son birkaç haftadır yaşadıklarımı hatırlıyorum. Sanki hayatım ikiye bölünmüş gibi. Öncesi…

Bir Defter Sayfasında Başlayan Hikâye Bugün yine defterimi açtım. Kayseri’nin akşamları erken çöken o soğuk havası camdan içeri sızarken, içimde garip bir ağırlık var. Ne tam adını koyabiliyorum ne de yok sayabiliyorum. Sanki bir şey yaklaşmış gibi… sessiz, ağır ve kaçınılmaz. Bir süredir araştırdığım bir konu var: Kolon kanseri 4. evre ölüm belirtileri nelerdir? Bu cümleyi ilk kez yazarken elim titremişti. Çünkü insan böyle bir şeyi yazarken bile kendi içinden bir şeylerin kırıldığını hissediyor. Sadece tıbbi bir merak değil bu; daha çok bir yüzleşme gibi. Defterimde sayfalar arasında dolaşırken, son birkaç haftadır yaşadıklarımı hatırlıyorum. Sanki hayatım ikiye bölünmüş gibi. Öncesi…

0546 350 10 33 kimin numarası? Bilinmeyen bir aramanın günlük hayattaki yankısı Telefon ekranında bilinmeyen bir numara belirdiğinde, çoğu insan gibi benim de içimde küçük bir duraksama oluyor. Özellikle İstanbul gibi hızlı akan bir şehirde yaşıyorsan, gün içinde zaten onlarca bildirim, mesaj, e-posta arasında kayboluyorsun. Ama bazı numaralar var ki, sadece bir çağrı olmaktan çıkıp zihninde küçük bir soru işaretine dönüşüyor: 0546 350 10 33 kimin numarası? Bazen o çağrıya cevap veriyorsun, bazen de “boşver” deyip ekranı kilitliyorsun. Ama her iki durumda da aklının bir köşesinde kalıyor. Ben de ofiste bilgisayar başında çalışırken ya da akşam eve dönüp blog yazarken…

Acsoft okuyucularına özel bu yazımızda “Tanık kim olabilir” hakkında pratik bilgiler sunuyoruz. Tanık kim olabilir? Ankara’da günlük hayatın içinden bir bakış Ankara’da yaşamak, özellikle sabah Kızılay’da ya da Sıhhiye’de yürürken, insanın sürekli bir “hikâye akışı” içinde olduğunu fark etmesi demek. Her yüz, her konuşma, her sessiz bakış aslında bir olayın parçası gibi. Ekonomi okumuş biri olarak veriye hep mesafeli değilim; aksine, sokakta gördüğüm şeyleri sayılara dökmeye çalışan bir zihnim var. Ama zamanla şunu fark ettim: bazı şeyler sayıya değil, tanıklığa dayanıyor. Ve tam da burada şu soru beliriyor: Tanık kim olabilir? Bu soru ilk bakışta hukuki bir teknik gibi duruyor.…

Kayseri’den Yola Çıkıp Rize’nin Sislerine Uzanmak Bazı şehirler insanın içinde büyür, bazı dağlar ise insanın kalbine. Ben 25 yaşındayım ve Kayseri’de yaşıyorum ama içimde hep Karadeniz’e karşı tuhaf bir çekim vardı. Haritada ne zaman Rize’yi görsem, sanki parmağım oraya yapışıp kalıyordu. Yeşilin bu kadar yoğun olabileceğine inanmakta zorlanıyordum. Bir gece yine defterimi açtım. Günlük yazıyorum, çünkü bazı düşünceler sadece kafada kalınca ağırlaşıyor. O gece tek bir cümle yazdım: “Rize Huser Yaylası kaç rakım?” Bu soru basit bir merak gibi duruyordu ama aslında içimde büyüyen bir kaçış isteğinin başlangıcıydı. Bir Soruya Sığmayan Özlem İnsan bazen bir yerin yüksekliğini öğrenmek istemez aslında.…

1’e Tümleyen: Sayısal Bir İşlemin Siyasal Düşünceye Açılan Kapısı Toplumsal düzeni anlamaya çalışan bir düşünme hattı, çoğu zaman matematiksel kesinlik ile siyasal belirsizlik arasındaki gerilimde dolaşır. “1’e tümleyen” kavramı ilk bakışta yalnızca bilgisayar bilimlerine ait teknik bir işlem gibi görünür: ikili (binary) sistemde her bitin tersine çevrilmesi. 0’ın 1’e, 1’in 0’a dönüşmesi. Ancak bu tersine çevirme hareketi, yalnızca sayısal bir dönüşüm değil; aynı zamanda iktidar ilişkilerinin, ideolojik karşıtlıkların ve toplumsal düzenin nasıl kurulduğunu anlamak için güçlü bir metafor sunar. Siyasal analiz açısından bakıldığında, her “1” bir egemenliği, her “0” bir yokluğu temsil ettiğinde, 1’e tümleyen işlemi bu düzenin ters yüz…

Paketi Şişen Dondurma Yenir mi? Ekonomik Kararların Görünmeyen Mantığı Bir market rafında durup hafifçe şişmiş bir dondurma paketiyle karşılaşmak, yüzeyde basit bir tüketici sorusu gibi görünür: “Bu yenir mi?” Ancak daha derine inildiğinde bu soru, yalnızca gıda güvenliğiyle değil, kaynakların kıtlığıyla, risk algısıyla ve seçimlerin ekonomik sonuçlarıyla ilgilidir. Çünkü ekonomi, aslında her zaman şu temel gerilim üzerine kuruludur: sınırlı kaynaklarla sonsuz tercih arasındaki uyumsuzluk. Paketi şişen dondurma meselesi de bu gerilimin küçük ama yoğun bir yansımasıdır. Görünürde bir ürün sorunu vardır; fakat arka planda mikro karar mekanizmaları, makro piyasa dinamikleri ve insan davranışlarının karmaşık örüntüleri işler. Mikroekonomi Perspektifi: Bireysel Karar…